شهرام و علیرضا

       تو مثل طراوت گل های نرگس                روی قلبم من نوشتم بی تو هرگز

   تو مثل ستاره ای که توی شبهای سیاهم   می درخشی و میشی جون پناهم

        تو مثل طراوت گل های پونه                     چرا رفتی از برم ای دیوونه

    تو مثل یه تیکه ابری  توی آسمون آبی       پاک و ساده مثل رویا مثل خوابی 

     بگو یک بار آره یک بار بر می گردی           یا هنوزم بی تفاوت یخ و سردی

    بین من و تو فاصله غوغا می کنه         یاد حرفهای قشنگت منو رها نمی کنه

تو منو گذاشتی رفتی توی روزگار وحشی  توی کوچه های غربت دنبالم حتی نگشتی